Serlevha.Com

Adem’ken Adem…

Titrek kolum ve titrek ayaklarım da
Bir ÅŸeyler tutuÅŸturun belki rahatlar elim
Pirelerle oynarken oldu bunlar
Kaşınması bu yüzden
Sıkıldım oturmaktan ayakları arza giriÅŸik dört duvarda
Ayaklansam yük olmam kimseye
Yerden baÅŸka basmam
Batmasın yediğim
Gözden uzak olmak bende isterim
Tek olayım ve bolluk olsun ve omuzlarım da geniş
 
Titrek sesim ve titrek dualarım da
Kulağım dahi yara
Pireleri dinlerken oldu bunlar
Kaşınması bu yüzden
Acıyor hala yan yatamıyorum
Peçeteyle bastırıyorum ve kuruyor üzerinde
Kuruyor yaÄŸmurdan sonra beton
Kokusu kuruyor tozun
Geliyor uykum, uyanıyorum

Titrek gözüm ve titrek bakışlarım da
Donuk duvarlar ovuyor gözlerimi
Pireleri izlerken oldu bunlar
Kaşınması bu yüzden
Kaşıdıkça bozuluyor simetri
Gezdirdikçe elimi kapağı kapatıp
Büyüyor gittikçe birbirinden habersiz

Titriyor ÅŸimdi bütün bedenim
Derimin altına gizleniyor pireler
Kaşımaya devam ediyorum ya
Kanaması bu yüzden
Hem ben
Artık onlarla yaşıyorum
Ä°z sürüyorlar beynimde, ürüyorlar, bazen
Kordon oluyor dolanıyorlar
Pireler
-Peeeess!
-Pes diyorum sana aÅŸÅŸaalık, çek o koca cüsseni artık üzerimden.
-Sırtım deydi iÅŸte çöle, daha, daha…

Önce ben hiç Nemrut olmadım diyorum
Sonra Züleyha soymaya baÅŸlıyor beni
Önce Firavun’u davet ediyorum
Sonra Meryem’in kucağından sesleniyorum

İstiyorum ki ben hep Adem kalayım