|
Site -
Åžiir
|
|
Esra Canpolat tarafından yazıldı
|
|
Cumartesi, 12 Eylül 2009 23:55 |
|

Dedi ki:
Günahı tattım,tatlımsı biraz...
Şık elbiseler çektim üzerlerine
(kendimce)
Çıplaktılar...
Ve hissedebildiÄŸim kadar yanlışa uzak…
(aklım sıra)
Çizgisini kaybetmemekle,çizgisini aÅŸmak arası bir ÅŸeymiÅŸ.
Ödünleri asla ödülü olamamış...
Ve sonu yokluk dedi.
Zeytini iki defa diÅŸlemek kadar yokluk...
Ağladı az...
Bir Meryem olamadım diye...
İnancını yitirmemişti hala...
Biliyorum dedi...
Kayalara hükmeden bıçakları
İsmail’in boynunda susturandı...
ve biliyordu...
İbrahim olmak da zordu İsmail olmak da...
Durdu sonra...
Biraz tuz..dedi tanrım..
Tatsızım...
Lütfen...
Adını sordum...
Sustu...
|